Lida Dai Dai hua jiao nang seo yarışması

Lida dai- 1.BÖLÜM

27/12/2008 · Kategori: lida dai hikaye

lida lida lida lida lida
Bu bir hayaldi, gerçek olamazdı...Yatağın içinde yavaşça süzülerek gelen mavi yaratık da nerden çıktı derken bunun kedisi Jiao ' dan başkası olmadığını anladı, süveterinin arasına sıkışmış garip ve acıklı mırıltılarla ayağından yukarı doğru tırmanan zavallı kedi mırıldamayı kesti ve kol boşluğunun arasından sahibine baktı; evet yeni ve berbat başka bir gün başladı bebeğim diye sızlandı Lida Dai. Şimdi gerçekten uyanmıştı ve okula her zamanki gibi geç kalmıştı...

Ne giysem diye sabah 1 saat harcamayanlardandı Lida Dai, saçlarını bile duş aldıktan sonra nerdeyse taramaz ve yaptığı her iş büyük hüsranlarla son dakikaya kadar birikirdi. İşin kötüsü bunların gecikmesi sadece içinde onu rahatsız eden problemler tarlasına ekilen başka bir tohum olurdu, becerebileceği herhangi bir işi bile yapmaya motivasyonu kalmamıştı artık.Doktorlar migrenden olabileceğini öne sürmüşlerdi, sürekli esnemesine yol açan bir neden olmalıydı yada hayat uyanmaya değmeyecek kadar sıkıcı hale gelmiş olmalıydı.Makyaj yapmak gibi bir kızın hemde onun yaşında popularite meraklısı tonlarca çirkin kaltağın arasında bir tek makyajsız okula giden Lida dai olmalıydı."Çok da tıks yani." diye söylendi içinden servis kapıları herzamanki acınası gıcırtısıyla açıldığında. En zoru ise hep tek boş kalan koridorun en sonundaki koltğa yürürken insanların bakışlarını üzerinde hissetmek zorunda kalmasıydı. Sanki saatlerce süren bir kac adım sonrası kulaklıklarını takıp , boş tarlaların geçip gitmesini ,hayatının olmasını istediği şeklini hayallerinde şekillendirirken izlemeye başladı.

Dersler yavaş geçti, "her an bir dakika daha, nolur daha hızlı, lütfen..."Bir saate yalvarmak.İşte yaptığım bu.Olmicak asla olmicak şeylere kavuşmak için günlerimin hızlıca geçip gitmesini istiyorum ve neyi beklediğimi bile bilmiyorum, sevdiğim bir erkek yok; beni beğeneceğini düşündüklerim ise zavallılar, son çare olmak istemiyorum, belkide beni kimsenin tanımadığı bi dünyaya taşınmalıyım. diye düşündü Lida.

"Hayattan nefret ediyorum,her an ölmek istiyorum,hiçbişey istemiyorum aslında ölmeye cesaret bile edemeyecek korkağın tekiyim ben. Suratıma bak. Sevilecek bir cm i bile yok. Diğer kızlardan, insanlardan ne farkım var ki sevsinler, mutlu olmayan birini kim ister ayrıca. Ölmenin başka bi yolu olmalı..."Acısını  sonlandıran, gerçekten yaşamaya değer bir amacı olmalıydı, kendinin ne istediğini bulmazsa yaşamanın bi sanıye bile daha faydası yoktu , ailesi sıradan insanlar gibi görünselerde Lida dai onlardan cektiği ızdırabın başka hiç bi çocuk tarafından çekilmediğinden emindi. Bunları yıllarca sakladı. Geceleri yaşadıkları travmaları, fırlayan tabak, bardakları, yerlere akan tonlarca kan ve gözyaşı karışımını dizlerine çöküp temizlemesini ve ağlamasının durmamasını, sonra dışarı çıkıp soğukta elleri donarken yürümesini hayatına kaderineküfretmesini ve elinden hiçbişey gelmediğini hissettiğinde yanında kimse olmadığını farketmesi. Yapayalnız. Babası arabada onu eğlendirdiğini düşünürken nerdeyse ölümle onlarca kez burun buruna gelmişti, gece hayatı daha 11 yaşında akıl almaz derecedeydi, insanları tanımaya çok hızlı başlamıştı çünkü bu karmaşadan kendini korumanın başka yolu yoktu babasına destek olmalıydı.Bu yüzden hiç istemesede 12 yaşında bir yetişkinin olgunluğundaydı artık.İçindeki fırtına sonra ermiyordu, dışarı kendini tutmak isterken gün içinde davaranışlarında sahte ve aşırı bir mutluluk gözlemlerdiniz.Histerik kahlahalar, en zeki espiriler, dans yeteneği, tek başına yaptığı konuşmalar herşey kendini saklamanın bir yoluydu. Eve dönmek yinede rahatlatıcıydı çünkü rol yapmak zordu. Müzik , hayaller ve sanat dolu kendi dünyasına , odasına kapanması onun tek ilacıydı.

Vahşet.
Kollarım morardı.Canım yanıyor ama daha çok kalbimin kırılmasından olabilir. Delirdiğimi düşünüyorum, ne dediğimi bile kendim anlayamıcam sanırım. Sesimi ağlarken teybe kaydediyorum ve ses gittikçe uzaklasıyo...Bu ben olamam. Uyanmak istiyorum. Burda doğmamalıydım. Dışarı çıkmalıyım.

Karanlıkta kırılmış sokak lambasının yanından hızlıca sokak kaldırımına doğru atladı.Yolda tek tük uzakta yürüdüğü duyulan bir kaç siyah montlu insan. Acaba onlarında benimki kadar değişik sebepleri var mıdır.Yani, gecenin 3 unde hangi lanet nedenle sokakta olmaları gerekmişti acaba die merak etmemek elde deildi.Şu an yapabileceğim bir kaç şey var. Bir şeylere zarar verebilirim, kendime zarar verebilirim yada sonsuza dek kaybolabilirim.Hangisini yapmak istediğne karar veremedi ama siniri uzun süre geçmiyecek gibiydi.Lida kararlıydı.Onu öldürecekti...3 ekadar saydı.1...2...3...ve karanlığa dogru son hızla koşmaya başladı.
 

Hikayenin devamı için burda kalın...

Lida dai dai hua jiao nang seo yarışması, Lida dai dai hua jiao nang seo yarışması ,Lida dai dai hua jiao nang seo yarışması,Lida dai dai hua jiao nang seo yarışması ,Lida dai dai hua jiao nang seo yarışması, Lida dai dai hua jiao nang seo yarışması,Lida dai dai hua jiao nang seo yarışması,Lida dai dai hua jiao nang seo yarışması.
---------------------------------------------